LeMan Polymer Technology Co., Ltd (LeMan) beschikt over een hoogwaardig en ondernemend professioneel R&D-team. Ons bedrijf streeft ernaar marktconforme waterdichtingsproducten voor textiel te leveren en de beste oplossingen voor textielafdichting te bieden. We hebben een goed systeem voor technische ondersteuning en verkoopbegeleiding opgezet. We zijn voornamelijk actief in drievoudige waterdichtingsmiddelen en ons productassortiment omvat waterdichtingsmiddelen op basis van koolstof-acht, koolstof-zes, ecologische fluorvrije waterdichtingsmiddelen, oplosmiddelgebaseerde waterdichtingsmiddelen en waterdichtingsmiddelen voor speciale materialen.
Hier geven we u een gedetailleerde uitleg over de technologie van textielafwerking. Afwerking is een proces dat de uitstraling en het gevoel van textiel verbetert, de draageigenschappen verhoogt of speciale functies toevoegt door middel van chemische of fysische methoden. Het is de kers op de taart bij de verwerking van textiel. Nabewerkingsmethoden kunnen worden onderverdeeld in twee categorieën: fysische/mechanische afwerking en chemische afwerking. Afhankelijk van het doel en de gewenste effecten kan er onderscheid worden gemaakt tussen basisafwerking, uiterlijke afwerking en functionele afwerking.
Het doel van de afwerking
1. Zorg ervoor dat de textielbreedte netjes en uniform is en dat de maat en vorm stabiel blijven. Denk hierbij aan het instellen (spannen) van de breedte, mechanische of chemische anti-krimpbehandeling, anti-kreukbehandeling en hittefixatie, enz.
2. Het uiterlijk van textiel verbeteren: dit omvat het verbeteren van de glans en witheid van textiel, en het versterken of verzwakken van de pluisjes op het oppervlak van textiel. Voorbeelden hiervan zijn bleken, kalanderen, elektro-optische behandeling, onderlagen, schuren, scheren en krimpen, enz.
3. Verbetering van het gevoel van textiel: Chemische of mechanische methoden worden hoofdzakelijk gebruikt om textiel een alomvattend gevoel te geven, zoals zachtheid, gladheid, volume, stijfheid, dunheid of dikte. Denk hierbij aan zachtheid, stijfheid, gewichtstoename, enzovoort.
4. Verbetering van de duurzaamheid van textiel: Chemische methoden worden voornamelijk gebruikt om beschadiging of erosie van vezels door zonlicht, de atmosfeer of micro-organismen te voorkomen en de levensduur van textiel te verlengen. Voorbeelden hiervan zijn mottenbestrijding en schimmelwerende afwerking.
5. Textiel speciale eigenschappen geven: waaronder het geven van beschermende eigenschappen of andere speciale functies aan textiel. Zoals vlamvertragend, antibacterieel, waterafstotend, olieafstotend, UV-beschermend en antistatisch, enz.
De ontwikkeling van textielafwerkingstechnologieën gaat richting productfunctionaliteit, differentiatie, hoogwaardige producten, diversificatie en geavanceerde verwerkingstechnologie, met de nadruk op het verbeteren van de draagprestaties van het product en het verhogen van de toegevoegde waarde ervan.
De afgelopen jaren zijn diverse nieuwe technologieën (zoals lagedemperatuurplasmaverwerking, bio-engineering, ultrasone technologie, elektronenbundelbestraling, inkjetprinttechnologie, microcapsuletechnologie, nanotechnologie, enz.) continu geïntroduceerd en overgenomen uit andere technische vakgebieden om de verwerkingsdiepte te verbeteren en hoogwaardige eindproducten te verkrijgen. Naarmate de mens zich steeds meer bewust wordt van milieuvervuiling en -schade, en tegelijkertijd meer aandacht besteedt aan gezondheid, pleit men voor een koolstofarme economie. Nabewerkingstechnologie vereist milieuvriendelijke, 'groene' processen om 'schone' en koolstofarme textielproducten te produceren.
De basisafwerkingsmethoden voor textiel omvatten: afwerkingsmethoden om de maat te stabiliseren en het uiterlijk te verbeteren, afwerkingsmethoden om de textuur te verbeteren en de prestaties te optimaliseren, afwerkingsmethoden om textiel multifunctioneel en waardevol te maken, afwerkingsmethoden om textiel te verfijnen en afwerkingsmethoden om aan speciale eisen te voldoen. Organisatiemethoden.
De verschillende nabewerkingsprocessen zijn als volgt:
Vooraf krimpenMechanisch voorkrimpen is een proces waarbij fysieke methoden worden gebruikt om de krimp van stoffen te verminderen nadat ze in water zijn geweekt. Bij mechanisch voorkrimpen wordt de stof eerst bevochtigd met stoom of een spray, vervolgens mechanisch samengeperst in de scheringrichting om de hoogte van de plooien te vergroten, en daarna gedroogd door de stof los te maken.
SpantenHet is een proces waarbij de plasticiteit van cellulose, zijde, wol en andere vezels onder vochtige omstandigheden wordt benut om de breedte van de stof geleidelijk te vergroten tot een bepaalde afmeting, waarna de stof wordt gedroogd om de vorm te stabiliseren. Dit wordt ook wel afwerking genoemd.
MaatvoeringDit verwijst naar het afwerkingsproces waarbij stoffen in een vloeibare substantie worden gedompeld en gedroogd om een dikke en stijve textuur te verkrijgen.
Warmte-instellingHet is een proces dat de vorm van thermoplastische vezels en mengsels of weefsels relatief stabiel maakt. Het wordt voornamelijk gebruikt voor de verwerking van synthetische vezels zoals nylon of polyester en hun mengsels, die de neiging hebben te krimpen en te vervormen na verhitting. Door hittebehandeling verkregen stoffen kunnen een betere vormvastheid krijgen en stijver aanvoelen.
Witter makenHet is een proces dat gebruikmaakt van het complementaire kleurenprincipe van licht om de witheid van textiel te vergroten, ook wel bekend als witten. Er zijn twee wittemethoden: blauwen en fluorescerend witten.
Kalanderen, elektro-optisch en reliëfKalanderen is een proces dat gebruikmaakt van de plasticiteit van vezels onder warme en vochtige omstandigheden om het oppervlak van de stof af te vlakken of parallelle, fijne keperbindingen te creëren om de glans van de stof te versterken. Vlak kalanderen gebeurt met een harde rol, bestaande uit een harde en een zachte rol. Na het kalanderen is het garen afgevlakt, het oppervlak glad, de glans versterkt en voelt de stof stijf aan. Zacht kalanderen gebeurt met een zachte rol, bestaande uit twee zachte rollen. Na het kalanderen is het garen licht afgevlakt, met een zachte glans en een zachte textuur. Elektro-optisch kalanderen maakt gebruik van elektrisch verwarmde rollen om de stof te kalanderen. Bij het kalanderen wordt een patroon aangebracht met een stalen rol en een zachte rol. Onder warme omstandigheden kan de stof een glanzend patroon krijgen.
SchurenHet proces waarbij met een schuurrol (of schuurband) een korte en dichte laag fluweel op het oppervlak van de stof wordt aangebracht, wordt schuren genoemd. Schuren zorgt ervoor dat de schering- en inslagdraden tegelijkertijd fluweelachtig worden en dat de vezels kort en dicht zijn.
OpfluffenFluffing is het proces waarbij met dicht opeengepakte naalden of doornen de vezels aan het oppervlak van een stof worden opgepakt, waardoor een laagje dons ontstaat. Dit wordt ook wel fluweelafwerking genoemd. Fluffing wordt voornamelijk gebruikt voor wollen stoffen, acrylstoffen en katoenen stoffen. De donslaag kan de warmte-isolatie van de stof verbeteren, de uitstraling verfraaien en de stof zachter laten aanvoelen.
ScherenScheren is een proces waarbij een scheermachine wordt gebruikt om ongewenste haren van het oppervlak van de stof te verwijderen. Het doel is om de textuur van de stof helderder en het oppervlak gladder te maken, of om de pool of het suède oppervlak van opstaande of reliëfstoffen netjes te maken. Over het algemeen worden producten zoals wol, fluweel, kunstbont en tapijten geschoren.
Zachte afwerkingEr zijn twee soorten afwerking: mechanische en chemische afwerking. Mechanische verzachting wordt bereikt door de stof meerdere keren te wrijven en te buigen. Het verzachtende effect na de afwerking is niet ideaal. Bij chemische verzachting wordt een verzachtingsmiddel op de stof aangebracht om de wrijvingscoëfficiënt tussen vezels en garens te verlagen, waardoor de stof zacht en glad aanvoelt en het afwerkingseffect aanzienlijk is.
Geplaatst op: 20 november 2023